_एक विचार सहज आला होता, सहज लिहला..._
एका क्षणी वाटलं,
बायको नावाची जबाबदारी नकोयं,
पण दुसऱ्या क्षणी वाटलं,
बायको नावाचा आधार हवायं..
जबाबदारी म्हणून ती नको असते,
पण आधार म्हणून मात्र ती हवी असते..
एका क्षणाकरिता ती नको असते,
पण असंख्य क्षणांकरिता ती हवी असते..
ती आहे म्हणूनच तर,
एवढा निष्काळजी वागू शकतो मी,
पण या निष्काळजीपणात,
तिची काळजी मात्र,
साफ विसरतोय मी..
खरं तर ती काळजी नसतेच,
ती असते प्रेम, माया, वात्सल्य,
प्रगती, यश, आधार यांनी तुडुंब भरलेलं जलाशय..
जो कधीच आटत नाही,
उलट आपण दुष्काळात असलं की,
तो ओसंडून वाहू लागतो..
बायको म्हणजे,
अवकाशात असंख्य तारका असल्या तरी,
शीतल मायेचा प्रकाश देणारा चंद्र,
बागेत नानाविध फुलांमध्ये,
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा